Reisverslag Oekraïne – April 2025

Kees en Wim de Visser
7 t/m 17 april 2025

Op maandag 7 april 2025 vertrekken wij, Wim en Kees de Visser, om 03.45 uur vanuit Nieuwdorp met de vrachtwagen richting Oekraïne. Na weken van voorbereiden, plannen, het verzamelen van hulpgoederen en het laden van de vrachtwagen beginnen we als broers aan deze bijzondere reis.

We mogen deze reis ondernemen in afhankelijkheid van de Heere. We beseffen dat Hij alleen ons kan bewaren tijdens de lange reis naar en door Oekraïne.

Maandag 7 april

Na een lange reis komen we rond 00.30 uur aan in Tapiobicske, een klein dorp op ongeveer 60 kilometer van Boedapest. Hier is Michel van Boxtel namens Stichting Embrace actief met verschillende projecten onder de Roma-bevolking. De stichting probeert de allerarmsten te bereiken, hen te bemoedigen en hun levensomstandigheden te verbeteren. In het reisverslag van Leen Schrijver wordt hier uitgebreider op ingegaan.

Dinsdag 8 april

In de ochtend laat Michel ons het werk van Stichting Embrace zien. Bij het winkeltje van de stichting lossen we de meegebrachte dozen met kleding. Na een kop koffie vervolgen we onze reis richting Uzhhorod, aan de grens met Oekraïne. Aan het einde van de dag bereiken we een plaats diep in de Karpaten.

Woensdag 9 april

In de middag komen we aan in Dubrovytsia, ongeveer drie kwartier voorbij Sarny. Hier worden we hartelijk ontvangen door Ilja, onze contactpersoon binnen de niet-geregistreerde Baptisten.

We lossen hulpgoederen en christelijke lectuur. Via het deputaatschap Bijbelverspreiding en de GBS heeft Wim een grote hoeveelheid Oekraïense boeken ontvangen, waaronder complete Bijbelverklaringen van Matthew Henry. De blijdschap waarmee deze boeken worden ontvangen is groot.

Ilja, zijn vrouw Oksana en zijn ouders ontvangen ons bijzonder gastvrij. Alexandr, de vader van Ilja en voorganger van de gemeente, is zichtbaar dankbaar voor de Bijbelverklaringen en andere boeken.

Na een heerlijke maaltijd rijden we door naar Zaluzhzhya.

In dit dorp heeft Wim eerder al kerkbanken uit de Gereformeerde Gemeente van Nieuwdorp gebracht. Deze worden inmiddels gebruikt in het nieuwe kerkgebouw.

Hier lossen we onder andere wandtegels, kleding, een groot achtpitsfornuis, voedselpakketten en opnieuw veel christelijke boeken.

Het raakt ons telkens weer hoe dankbaar de mensen zijn. Vooral de Bijbelverklaringen van Matthew Henry worden met grote vreugde ontvangen. Er is een enorme behoefte aan goede Bijbelse lectuur.

Na de maaltijd danken we samen de Heere voor alle ontvangen hulp en bidden we om Zijn bescherming tijdens het verdere verloop van onze reis.

De afhankelijkheid waarin deze mensen leven is indrukwekkend. Ondanks de voortdurende dreiging van de oorlog zijn zij oprecht dankbaar. Hun vertrouwen op de Heere spreekt uit alles, ook uit hun gebeden.

Donderdag 10 april

Na een goede nachtrust vertrekken we om 06.00 uur naar Vyry Rural Hromada, waar eveneens een kleine Baptisten gemeente is.

Pjotr en zijn vader, de voorganger van de gemeente, ontvangen ons hartelijk. We lossen de hulpgoederen en overhandigen opnieuw Bijbels en Bijbelverklaringen.

Wanneer Pjotr de Bijbelverklaring van Matthew Henry ontvangt, vraagt hij meerdere keren: “Is deze echt voor mij?” Hij vertelt dat hij hier vaak om gebeden heeft. Voor hem is dit een verhoring van zijn gebed.

Na een warme maaltijd spreken we samen over het gemeentewerk. Op onze vraag wat zijn grootste zorg is, antwoordt Pjotr zonder aarzelen:

“Mijn grootste zorg is de gemeente en de zielen van de mensen.”

Hij besteedt veel tijd aan het gemeentewerk en reist regelmatig met vrienden naar het front om soldaten te evangeliseren en noodpakketten uit te delen.

Na gezamenlijk gebed nemen we afscheid.

Skvyra

Na een zware rit over slechte wegen bereiken we Skvyra. Hier laden we 750 noodpakketten die bestemd zijn voor het front.

Deze pakketten worden samengesteld door vrijwilligers van de Mennonieten uit Amerika, Canada, Australië, Guatemala en andere landen. Vrijwilligers verblijven hier enkele maanden om dit werk mogelijk te maken.

Het is indrukwekkend om hun inzet en enthousiasme te zien.

Kiev

Vervolgens rijden we naar Kiev, waar bij de Victory Bakkerij 400 broden voor ons klaarstaan.

De bakkerij bevindt zich in een kelder onder een winkelcentrum, zodat het werk ook tijdens bombardementen kan doorgaan. Dagelijks worden hier ongeveer 2.000 broden gebakken voor mensen in de frontgebieden.

Na koffie en versgebakken brood vertrekken we richting Mykolaivka.

Vrijdag 11 april

Vandaag rijden we het oorlogsgebied binnen.

Voor vertrek leggen we onze zorgen in gebed voor aan de Heere. We ervaren rust en vertrouwen dat Hij met ons meegaat.

Bij de eerste grote controlepost worden we uitgebreid gecontroleerd. Paspoorten, vrachtwagen en papieren worden nagekeken. Onze contactpersonen worden telefonisch benaderd om te bevestigen dat wij inderdaad worden verwacht.

Na ongeveer een uur krijgen we toestemming om verder te rijden.

Voordat we vertrekken vraagt Wim aan de soldaten of zij samen willen bidden. Dat waarderen zij zeer. Samen bidden ze langs de weg. Veel van deze soldaten hebben een gezin thuis.

Onderweg begint het te sneeuwen en worden de wegen glad. Toch mogen we veilig verder reizen.

Mykolaivka

In Mykolaivka worden we ontvangen door Nicolai, voorganger van de Baptistenkerk. Het front ligt hier vlakbij. Tijdens het lossen horen we voortdurend kanon- en mitrailleurvuur.

We lossen voedsel, aardappelen, uien, aardappelvlokken, kleding en noodpakketten.

Na de maaltijd vertrekken we richting Soemy.

Soemy

We rijden dwars door Soemy. Enkele dagen later horen we dat juist in deze straat Russische raketten zijn ingeslagen. Dat maakt diepe indruk.

Ook hier worden de hulpgoederen met grote dankbaarheid ontvangen.

Later ontvangen we foto’s waarop te zien is hoe de voedselpakketten en de Victory-broden worden uitgedeeld aan arme gezinnen. Dat bevestigt opnieuw hoe belangrijk dit werk is.

Na opnieuw een gezamenlijke maaltijd en gebed brengt één van de gemeenteleden ons veilig voorbij de eerste controlepost buiten de stad.

Merefa

Aan het begin van de avond arriveren we in Merefa. De kerkdienst is net afgelopen en veel gemeenteleden helpen spontaan met het lossen.

We verblijven hier zaterdag en zondag bij voorganger Mischa.

Zaterdag 12 april

In de ochtend rijden we naar Chuhuiv. Hier bezoeken we een opvangproject voor voormalige alcohol- en drugsverslaafden.

Omdat de stroom regelmatig uitvalt, brengen we een aggregaat van 28 kVA. Hierdoor kan de bakkerij blijven functioneren wanneer de elektriciteit wegvalt.

Bijzonder is dat de huidige voorganger zelf ooit verslaafd was. Zijn levensverhaal laat zien dat de Heere nog steeds mensen redt en levens verandert.

’s Middags gaan we mee met een evangelisatieteam naar een plaats in de richting van Soemy.

Tijdens de bijeenkomst klinkt meerdere keren het luchtalarm. Toch blijven de mensen aandachtig luisteren naar Gods Woord. Het is bijzonder om hun verlangen naar het Evangelie te zien.

Zondag 13 april

Deze zondag in Merefa blijft ons lang bij.

In de morgendienst zijn ongeveer vierhonderd bezoekers aanwezig, waaronder veel mensen die normaal niet naar de kerk gaan.

Na afloop worden op het kerkplein de meegebrachte kledingstukken uitgedeeld. Het is ontroerend om te zien hoe dankbaar de mensen zijn.

’s Avonds bezoeken we de dienst voor de gemeenteleden. Wim spreekt namens de stichting enkele woorden.

De diensten staan in het teken van Palmzondag: de intocht van de Heere Jezus in Jeruzalem.

Opnieuw ervaren we hoe Gods Woord mensen met elkaar verbindt, ondanks verschillen in taal, cultuur en omstandigheden.

Maandag 14 april

Vroeg in de morgen nemen we afscheid van Mischa en de gemeente. Voor vertrek wordt opnieuw met ons gebeden. Het afscheid valt zwaar.

Rond 11.00 uur arriveren we in Dnipro.

Omdat de vrachtwagen niet bij de kerk kan komen, worden alle goederen overgeladen op een kleinere vrachtwagen.

We lossen de laatste hulpgoederen en een aggregaat van 28 kVA.

Na gezamenlijk gebed ontvangen we nog enkele broden en beleg voor de terugreis.

Terugreis

Na een lange rit bereiken we op 15 april de Poolse grens. Daar laden we nog een vracht voor Nederland.

Op donderdag 17 april om 11.30 uur komen we veilig terug in Nieuwdorp.

We kunnen niet anders dan de Heere danken voor Zijn bescherming en bewaring tijdens deze indrukwekkende reis.