07-17 april ’25   Maandag 7 april ’25 is het zover en vertrekken wij, Wim en Kees de Visser, om 03.45 uur vanuit Nieuwdorp met de vrachtwagen naar de Oekraïne. Na weken van voorbereiding, planning, verzamelen van hulpgoedere en het laden van de vrachtwagen beginnen wij als broers aan deze prachtige reis. Dit mogen we doen in afhankelijkheid van de Heere want we beseffen heel goed dat Hij het alleen is die ons kan bewaren op deze lange reis naar en door Oekraïne.       Maandag 07 april ’25 Na een lange dag rijden komen we om 00.30 aan in Tapiobicske een klein dorpje 60 km. achter Boedapest. Hier is Michel van Boxtel van de St. Embrace actief met verschillende projecten om de allerarmsten te bereiken, te bemoedigen en op verschillende manieren te helpen om hun levensomstandigheden te verbeteren. https://stichtingembrace.nl Leen Schrijver zal in zijn reisverslag hier meer over vertellen. Dinsdag 08 april ’25 ’s Morgens worden we opgehaald door Michel van Boxtel en laat hij wat zien van het werk dat zij in deze omgeving mogen doen onder de Roma bevolking. Bij het winkeltje van de stichting lossen we de meegebrachte dozen met kleding en na een lekker bakje koffie vervolgen wij onze reis naar Uzhhorodskyi op de grens met Oekraïne. We rijden deze dag door tot een plaatsje ver in de Karpaten. Woensdag 09 april ’25 In de loop van de middag komen wij aan in een klein dorpje Dubrovytsia ca. 45 minuten voorbij Sarny.  Hier worden we hartelijk ontvangen door Ilja, ons contactpersoon van de niet geregistreerde baptisten. Hier lossen wij ook hulpgoederen en christelijke lectuur. Van het deputaatschap Bijbelverspreiding en GBS heeft Wim een grote hoeveelheid lectuur gekregen in het Oekraïens. Waaronder ook complete Bijbelverklaringen van Matthew Henry. Hier zijn deze mensen heel blij mee. We worden zeer hartelijk ontvangen door Ilja en Oksana en zijn ouders.  Alexander de vader van Ilja is ook voorganger bij de Baptisten en is heel blij met de Bijbelverklaring en de andere boeken die ook hij van ons krijgt. Na een heerlijke maaltijd rijden we diezelfde avond nog door naar Zaluzhzhya een klein dorpje verderop. In dit dorpje is Wim ook al eerder geweest met hulpgoederen en heeft hij daar een deel van de oude kerkbanken van de Ger. Gemeente Nieuwdorp gebracht die daar nu in hun nieuwe kerkgebouw staan.      Hier lossen we o.a. wandtegels, kleding, een groot 8 pits fornuis, voedselpakketten en ook weer boeken die wij van het dep Bijbelverspreiding en GBS hebben gekregen. Het is ontroerend hoe blij deze mensen met de hulpgoederen zijn. De Bijbelverklaringen van Matthew Henry worden ook hier met grote blijdschap ontvangen. Er is een enorme behoefte aan goede lectuur gebaseerd op de Bijbel. De mensen zijn zo dankbaar dat wij die verre reis voor hen willen maken en onthalen ons op een heerlijke maaltijd. Na de maaltijd bidden ze met ons om de Heere te danken voor alles wat ze gekregen hebben en voor ons dat de Heere ons veilig wil brengen op de plaatsen waar we verwacht worden.     De afhankelijkheid van de Heere waarin deze mensen leven is zo ontroerend om te ervaren. Deze mensen hebben t.o.v. ons erg weinig en ze leven continue in de spanning van die vreselijke oorlog maar ze zijn zo dankbaar en dat laten ze duidelijk blijken ook in hun gebeden met en voor ons.  Donderdag 10 april ’25 De gastvrijheid van Ilja en Oksana is enorm, we hebben heerlijk geslapen bij hen in huis en we werden zeer goed verzorgd. Deze morgen vertrekken we om 06.00 uur naar Vyry Rural Hromada waar ook een kleine niet geregistreerde Baptisten gemeente is. We worden hartelijk ontvangen door Pjotr en zijn vader, pastor van de gemeente. We gaan eerst hulpgoederen lossen en ook aan hen geven wij boeken en de Bijbelverklaring van Matthew Henry. Als Pjotr die ontvangt is hij zo verwonderd en ontroerd dat hij die krijgt, hij vraagt steeds weer is dat voor mij?  Dit is een verhoring van zijn gebeden verteld hij aan ons.  Hier heeft hij dikwijls de Heere om gevraagd en nu komen wij die brengen. Het is echt een wonder van de Heere voor hem.    Na het lossen worden we uitgenodigd voor een heerlijke maaltijd bij Pjotr en Allona, zijn vrouw, en twee kleine kinderen. Wat mogen we hier ervaren dat de Heere Zijn kinderen overal in de wereld heeft. Hier zijn geen kerkmuren alleen maar verwondering over de rijke genade en barmhartigheid van de Heere. Wat is het dan rijk en mooi om deze mensen te mogen leren kennen en te mogen helpen. Als we vragen aan Pjotr wat zijn grootste zorgen zijn, antwoord hij: Mijn grootste zorg is de kerkelijke gemeente en de zorg voor de zielen van de mensen hier. Hij besteed heel veel tijd aan het gemeentewerk en gaat regelmatig met vrienden naar het oorlogsfront om te evangeliseren en noodpakketten uit te delen aan de soldaten. We bidden met elkaar en nemen afscheid en gaan weer verder op reis.   Na een reis over de verschrikkelijk slechte wegen komen we in de loop van de middag aan in Skvyra. Hier gaan we noodpakketten laden die wij meenemen naar de front regio. Dit is een prachtig initiatief van de Mennonieten uit Amerika zij hebben hier een groot gebouw waar ze deze noodpakketten maken en naar het front distribueren. Alle singel methodisten uit Amerika, Canada, Australië, Guatemala, etc. worden opgeroepen om een paar maanden naar de Oekraïne te komen als vrijwilliger om dit werk te doen. Dit initiatief wordt volledig door de Mennonieten gefinancierd.  Het is prachtig om te zien met hoeveel enthousiasme en bevlogenheid ze dit werk doen. Er zijn meisjes die koken, de was doen, schoonmaken etc. een pastor voor de geestelijke verzorging, administratief en leidinggevend personeel. We laden 750 noodpakketten en vervolgen onze reis.     We rijden door naar Kiev waar we bij de Victorie Bakkerij 400 broden besteld hebben om mee te nemen naar de frontregio. Eind van de middag komen we aan

07-17 april ’25   Maandag 7 april ’25 is het zover en vertrekken wij, Wim en Kees de Visser, om 03.45 uur vanuit Nieuwdorp met de vrachtwagen naar de Oekraïne. Na weken van voorbereiding, planning, verzamelen van hulpgoedere en het laden van de vrachtwagen beginnen wij als broers aan deze prachtige reis. Dit mogen we doen in afhankelijkheid van de Heere want we beseffen heel goed dat Hij het alleen is die ons kan bewaren op deze lange reis naar en door Oekraïne.       Maandag 07 april ’25 Na een lange dag rijden komen we om 00.30 aan in Tapiobicske een klein dorpje 60 km. achter Boedapest. Hier is Michel van Boxtel van de St. Embrace actief met verschillende projecten om de allerarmsten te bereiken, te bemoedigen en op verschillende manieren te helpen om hun levensomstandigheden te verbeteren. https://stichtingembrace.nl Leen Schrijver zal in zijn reisverslag hier meer over vertellen. Dinsdag 08 april ’25 ’s Morgens worden we opgehaald door Michel van Boxtel en laat hij wat zien van het werk dat zij in deze omgeving mogen doen onder de Roma bevolking. Bij het winkeltje van de stichting lossen we de meegebrachte dozen met kleding en na een lekker bakje koffie vervolgen wij onze reis naar Uzhhorodskyi op de grens met Oekraïne. We rijden deze dag door tot een plaatsje ver in de Karpaten. Woensdag 09 april ’25 In de loop van de middag komen wij aan in een klein dorpje Dubrovytsia ca. 45 minuten voorbij Sarny.  Hier worden we hartelijk ontvangen door Ilja, ons contactpersoon van de niet geregistreerde baptisten. Hier lossen wij ook hulpgoederen en christelijke lectuur. Van het deputaatschap Bijbelverspreiding en GBS heeft Wim een grote hoeveelheid lectuur gekregen in het Oekraïens. Waaronder ook complete Bijbelverklaringen van Matthew Henry. Hier zijn deze mensen heel blij mee. We worden zeer hartelijk ontvangen door Ilja en Oksana en zijn ouders.  Alexander de vader van Ilja is ook voorganger bij de Baptisten en is heel blij met de Bijbelverklaring en de andere boeken die ook hij van ons krijgt. Na een heerlijke maaltijd rijden we diezelfde avond nog door naar Zaluzhzhya een klein dorpje verderop. In dit dorpje is Wim ook al eerder geweest met hulpgoederen en heeft hij daar een deel van de oude kerkbanken van de Ger. Gemeente Nieuwdorp gebracht die daar nu in hun nieuwe kerkgebouw staan.      Hier lossen we o.a. wandtegels, kleding, een groot 8 pits fornuis, voedselpakketten en ook weer boeken die wij van het dep Bijbelverspreiding en GBS hebben gekregen. Het is ontroerend hoe blij deze mensen met de hulpgoederen zijn. De Bijbelverklaringen van Matthew Henry worden ook hier met grote blijdschap ontvangen. Er is een enorme behoefte aan goede lectuur gebaseerd op de Bijbel. De mensen zijn zo dankbaar dat wij die verre reis voor hen willen maken en onthalen ons op een heerlijke maaltijd. Na de maaltijd bidden ze met ons om de Heere te danken voor alles wat ze gekregen hebben en voor ons dat de Heere ons veilig wil brengen op de plaatsen waar we verwacht worden.     De afhankelijkheid van de Heere waarin deze mensen leven is zo ontroerend om te ervaren. Deze mensen hebben t.o.v. ons erg weinig en ze leven continue in de spanning van die vreselijke oorlog maar ze zijn zo dankbaar en dat laten ze duidelijk blijken ook in hun gebeden met en voor ons.  Donderdag 10 april ’25 De gastvrijheid van Ilja en Oksana is enorm, we hebben heerlijk geslapen bij hen in huis en we werden zeer goed verzorgd. Deze morgen vertrekken we om 06.00 uur naar Vyry Rural Hromada waar ook een kleine niet geregistreerde Baptisten gemeente is. We worden hartelijk ontvangen door Pjotr en zijn vader, pastor van de gemeente. We gaan eerst hulpgoederen lossen en ook aan hen geven wij boeken en de Bijbelverklaring van Matthew Henry. Als Pjotr die ontvangt is hij zo verwonderd en ontroerd dat hij die krijgt, hij vraagt steeds weer is dat voor mij?  Dit is een verhoring van zijn gebeden verteld hij aan ons.  Hier heeft hij dikwijls de Heere om gevraagd en nu komen wij die brengen. Het is echt een wonder van de Heere voor hem.    Na het lossen worden we uitgenodigd voor een heerlijke maaltijd bij Pjotr en Allona, zijn vrouw, en twee kleine kinderen. Wat mogen we hier ervaren dat de Heere Zijn kinderen overal in de wereld heeft. Hier zijn geen kerkmuren alleen maar verwondering over de rijke genade en barmhartigheid van de Heere. Wat is het dan rijk en mooi om deze mensen te mogen leren kennen en te mogen helpen. Als we vragen aan Pjotr wat zijn grootste zorgen zijn, antwoord hij: Mijn grootste zorg is de kerkelijke gemeente en de zorg voor de zielen van de mensen hier. Hij besteed heel veel tijd aan het gemeentewerk en gaat regelmatig met vrienden naar het oorlogsfront om te evangeliseren en noodpakketten uit te delen aan de soldaten. We bidden met elkaar en nemen afscheid en gaan weer verder op reis.   Na een reis over de verschrikkelijk slechte wegen komen we in de loop van de middag aan in Skvyra. Hier gaan we noodpakketten laden die wij meenemen naar de front regio. Dit is een prachtig initiatief van de Mennonieten uit Amerika zij hebben hier een groot gebouw waar ze deze noodpakketten maken en naar het front distribueren. Alle singel methodisten uit Amerika, Canada, Australië, Guatemala, etc. worden opgeroepen om een paar maanden naar de Oekraïne te komen als vrijwilliger om dit werk te doen. Dit initiatief wordt volledig door de Mennonieten gefinancierd.  Het is prachtig om te zien met hoeveel enthousiasme en bevlogenheid ze dit werk doen. Er zijn meisjes die koken, de was doen, schoonmaken etc. een pastor voor de geestelijke verzorging, administratief en leidinggevend personeel. We laden 750 noodpakketten en vervolgen onze reis.     We rijden door naar Kiev waar we bij de Victorie Bakkerij 400 broden besteld hebben om mee te nemen naar de frontregio. Eind van de middag komen we aan

07-17 april ’25   Maandag 7 april ’25 is het zover en vertrekken wij, Wim en Kees de Visser, om 03.45 uur vanuit Nieuwdorp met de vrachtwagen naar de Oekraïne. Na weken van voorbereiding, planning, verzamelen van hulpgoedere en het laden van de vrachtwagen beginnen wij als broers aan deze prachtige reis. Dit mogen we doen in afhankelijkheid van de Heere want we beseffen heel goed dat Hij het alleen is die ons kan bewaren op deze lange reis naar en door Oekraïne.       Maandag 07 april ’25 Na een lange dag rijden komen we om 00.30 aan in Tapiobicske een klein dorpje 60 km. achter Boedapest. Hier is Michel van Boxtel van de St. Embrace actief met verschillende projecten om de allerarmsten te bereiken, te bemoedigen en op verschillende manieren te helpen om hun levensomstandigheden te verbeteren. https://stichtingembrace.nl Leen Schrijver zal in zijn reisverslag hier meer over vertellen. Dinsdag 08 april ’25 ’s Morgens worden we opgehaald door Michel van Boxtel en laat hij wat zien van het werk dat zij in deze omgeving mogen doen onder de Roma bevolking. Bij het winkeltje van de stichting lossen we de meegebrachte dozen met kleding en na een lekker bakje koffie vervolgen wij onze reis naar Uzhhorodskyi op de grens met Oekraïne. We rijden deze dag door tot een plaatsje ver in de Karpaten. Woensdag 09 april ’25 In de loop van de middag komen wij aan in een klein dorpje Dubrovytsia ca. 45 minuten voorbij Sarny.  Hier worden we hartelijk ontvangen door Ilja, ons contactpersoon van de niet geregistreerde baptisten. Hier lossen wij ook hulpgoederen en christelijke lectuur. Van het deputaatschap Bijbelverspreiding en GBS heeft Wim een grote hoeveelheid lectuur gekregen in het Oekraïens. Waaronder ook complete Bijbelverklaringen van Matthew Henry. Hier zijn deze mensen heel blij mee. We worden zeer hartelijk ontvangen door Ilja en Oksana en zijn ouders.  Alexander de vader van Ilja is ook voorganger bij de Baptisten en is heel blij met de Bijbelverklaring en de andere boeken die ook hij van ons krijgt. Na een heerlijke maaltijd rijden we diezelfde avond nog door naar Zaluzhzhya een klein dorpje verderop. In dit dorpje is Wim ook al eerder geweest met hulpgoederen en heeft hij daar een deel van de oude kerkbanken van de Ger. Gemeente Nieuwdorp gebracht die daar nu in hun nieuwe kerkgebouw staan.      Hier lossen we o.a. wandtegels, kleding, een groot 8 pits fornuis, voedselpakketten en ook weer boeken die wij van het dep Bijbelverspreiding en GBS hebben gekregen. Het is ontroerend hoe blij deze mensen met de hulpgoederen zijn. De Bijbelverklaringen van Matthew Henry worden ook hier met grote blijdschap ontvangen. Er is een enorme behoefte aan goede lectuur gebaseerd op de Bijbel. De mensen zijn zo dankbaar dat wij die verre reis voor hen willen maken en onthalen ons op een heerlijke maaltijd. Na de maaltijd bidden ze met ons om de Heere te danken voor alles wat ze gekregen hebben en voor ons dat de Heere ons veilig wil brengen op de plaatsen waar we verwacht worden.     De afhankelijkheid van de Heere waarin deze mensen leven is zo ontroerend om te ervaren. Deze mensen hebben t.o.v. ons erg weinig en ze leven continue in de spanning van die vreselijke oorlog maar ze zijn zo dankbaar en dat laten ze duidelijk blijken ook in hun gebeden met en voor ons.  Donderdag 10 april ’25 De gastvrijheid van Ilja en Oksana is enorm, we hebben heerlijk geslapen bij hen in huis en we werden zeer goed verzorgd. Deze morgen vertrekken we om 06.00 uur naar Vyry Rural Hromada waar ook een kleine niet geregistreerde Baptisten gemeente is. We worden hartelijk ontvangen door Pjotr en zijn vader, pastor van de gemeente. We gaan eerst hulpgoederen lossen en ook aan hen geven wij boeken en de Bijbelverklaring van Matthew Henry. Als Pjotr die ontvangt is hij zo verwonderd en ontroerd dat hij die krijgt, hij vraagt steeds weer is dat voor mij?  Dit is een verhoring van zijn gebeden verteld hij aan ons.  Hier heeft hij dikwijls de Heere om gevraagd en nu komen wij die brengen. Het is echt een wonder van de Heere voor hem.    Na het lossen worden we uitgenodigd voor een heerlijke maaltijd bij Pjotr en Allona, zijn vrouw, en twee kleine kinderen. Wat mogen we hier ervaren dat de Heere Zijn kinderen overal in de wereld heeft. Hier zijn geen kerkmuren alleen maar verwondering over de rijke genade en barmhartigheid van de Heere. Wat is het dan rijk en mooi om deze mensen te mogen leren kennen en te mogen helpen. Als we vragen aan Pjotr wat zijn grootste zorgen zijn, antwoord hij: Mijn grootste zorg is de kerkelijke gemeente en de zorg voor de zielen van de mensen hier. Hij besteed heel veel tijd aan het gemeentewerk en gaat regelmatig met vrienden naar het oorlogsfront om te evangeliseren en noodpakketten uit te delen aan de soldaten. We bidden met elkaar en nemen afscheid en gaan weer verder op reis.   Na een reis over de verschrikkelijk slechte wegen komen we in de loop van de middag aan in Skvyra. Hier gaan we noodpakketten laden die wij meenemen naar de front regio. Dit is een prachtig initiatief van de Mennonieten uit Amerika zij hebben hier een groot gebouw waar ze deze noodpakketten maken en naar het front distribueren. Alle singel methodisten uit Amerika, Canada, Australië, Guatemala, etc. worden opgeroepen om een paar maanden naar de Oekraïne te komen als vrijwilliger om dit werk te doen. Dit initiatief wordt volledig door de Mennonieten gefinancierd.  Het is prachtig om te zien met hoeveel enthousiasme en bevlogenheid ze dit werk doen. Er zijn meisjes die koken, de was doen, schoonmaken etc. een pastor voor de geestelijke verzorging, administratief en leidinggevend personeel. We laden 750 noodpakketten en vervolgen onze reis.     We rijden door naar Kiev waar we bij de Victorie Bakkerij 400 broden besteld hebben om mee te nemen naar de frontregio. Eind van de middag komen we aan

07-17 april ’25   Maandag 7 april ’25 is het zover en vertrekken wij, Wim en Kees de Visser, om 03.45 uur vanuit Nieuwdorp met de vrachtwagen naar de Oekraïne. Na weken van voorbereiding, planning, verzamelen van hulpgoedere en het laden van de vrachtwagen beginnen wij als broers aan deze prachtige reis. Dit mogen we doen in afhankelijkheid van de Heere want we beseffen heel goed dat Hij het alleen is die ons kan bewaren op deze lange reis naar en door Oekraïne.       Maandag 07 april ’25 Na een lange dag rijden komen we om 00.30 aan in Tapiobicske een klein dorpje 60 km. achter Boedapest. Hier is Michel van Boxtel van de St. Embrace actief met verschillende projecten om de allerarmsten te bereiken, te bemoedigen en op verschillende manieren te helpen om hun levensomstandigheden te verbeteren. https://stichtingembrace.nl Leen Schrijver zal in zijn reisverslag hier meer over vertellen. Dinsdag 08 april ’25 ’s Morgens worden we opgehaald door Michel van Boxtel en laat hij wat zien van het werk dat zij in deze omgeving mogen doen onder de Roma bevolking. Bij het winkeltje van de stichting lossen we de meegebrachte dozen met kleding en na een lekker bakje koffie vervolgen wij onze reis naar Uzhhorodskyi op de grens met Oekraïne. We rijden deze dag door tot een plaatsje ver in de Karpaten. Woensdag 09 april ’25 In de loop van de middag komen wij aan in een klein dorpje Dubrovytsia ca. 45 minuten voorbij Sarny.  Hier worden we hartelijk ontvangen door Ilja, ons contactpersoon van de niet geregistreerde baptisten. Hier lossen wij ook hulpgoederen en christelijke lectuur. Van het deputaatschap Bijbelverspreiding en GBS heeft Wim een grote hoeveelheid lectuur gekregen in het Oekraïens. Waaronder ook complete Bijbelverklaringen van Matthew Henry. Hier zijn deze mensen heel blij mee. We worden zeer hartelijk ontvangen door Ilja en Oksana en zijn ouders.  Alexander de vader van Ilja is ook voorganger bij de Baptisten en is heel blij met de Bijbelverklaring en de andere boeken die ook hij van ons krijgt. Na een heerlijke maaltijd rijden we diezelfde avond nog door naar Zaluzhzhya een klein dorpje verderop. In dit dorpje is Wim ook al eerder geweest met hulpgoederen en heeft hij daar een deel van de oude kerkbanken van de Ger. Gemeente Nieuwdorp gebracht die daar nu in hun nieuwe kerkgebouw staan.      Hier lossen we o.a. wandtegels, kleding, een groot 8 pits fornuis, voedselpakketten en ook weer boeken die wij van het dep Bijbelverspreiding en GBS hebben gekregen. Het is ontroerend hoe blij deze mensen met de hulpgoederen zijn. De Bijbelverklaringen van Matthew Henry worden ook hier met grote blijdschap ontvangen. Er is een enorme behoefte aan goede lectuur gebaseerd op de Bijbel. De mensen zijn zo dankbaar dat wij die verre reis voor hen willen maken en onthalen ons op een heerlijke maaltijd. Na de maaltijd bidden ze met ons om de Heere te danken voor alles wat ze gekregen hebben en voor ons dat de Heere ons veilig wil brengen op de plaatsen waar we verwacht worden.     De afhankelijkheid van de Heere waarin deze mensen leven is zo ontroerend om te ervaren. Deze mensen hebben t.o.v. ons erg weinig en ze leven continue in de spanning van die vreselijke oorlog maar ze zijn zo dankbaar en dat laten ze duidelijk blijken ook in hun gebeden met en voor ons.  Donderdag 10 april ’25 De gastvrijheid van Ilja en Oksana is enorm, we hebben heerlijk geslapen bij hen in huis en we werden zeer goed verzorgd. Deze morgen vertrekken we om 06.00 uur naar Vyry Rural Hromada waar ook een kleine niet geregistreerde Baptisten gemeente is. We worden hartelijk ontvangen door Pjotr en zijn vader, pastor van de gemeente. We gaan eerst hulpgoederen lossen en ook aan hen geven wij boeken en de Bijbelverklaring van Matthew Henry. Als Pjotr die ontvangt is hij zo verwonderd en ontroerd dat hij die krijgt, hij vraagt steeds weer is dat voor mij?  Dit is een verhoring van zijn gebeden verteld hij aan ons.  Hier heeft hij dikwijls de Heere om gevraagd en nu komen wij die brengen. Het is echt een wonder van de Heere voor hem.    Na het lossen worden we uitgenodigd voor een heerlijke maaltijd bij Pjotr en Allona, zijn vrouw, en twee kleine kinderen. Wat mogen we hier ervaren dat de Heere Zijn kinderen overal in de wereld heeft. Hier zijn geen kerkmuren alleen maar verwondering over de rijke genade en barmhartigheid van de Heere. Wat is het dan rijk en mooi om deze mensen te mogen leren kennen en te mogen helpen. Als we vragen aan Pjotr wat zijn grootste zorgen zijn, antwoord hij: Mijn grootste zorg is de kerkelijke gemeente en de zorg voor de zielen van de mensen hier. Hij besteed heel veel tijd aan het gemeentewerk en gaat regelmatig met vrienden naar het oorlogsfront om te evangeliseren en noodpakketten uit te delen aan de soldaten. We bidden met elkaar en nemen afscheid en gaan weer verder op reis.   Na een reis over de verschrikkelijk slechte wegen komen we in de loop van de middag aan in Skvyra. Hier gaan we noodpakketten laden die wij meenemen naar de front regio. Dit is een prachtig initiatief van de Mennonieten uit Amerika zij hebben hier een groot gebouw waar ze deze noodpakketten maken en naar het front distribueren. Alle singel methodisten uit Amerika, Canada, Australië, Guatemala, etc. worden opgeroepen om een paar maanden naar de Oekraïne te komen als vrijwilliger om dit werk te doen. Dit initiatief wordt volledig door de Mennonieten gefinancierd.  Het is prachtig om te zien met hoeveel enthousiasme en bevlogenheid ze dit werk doen. Er zijn meisjes die koken, de was doen, schoonmaken etc. een pastor voor de geestelijke verzorging, administratief en leidinggevend personeel. We laden 750 noodpakketten en vervolgen onze reis.     We rijden door naar Kiev waar we bij de Victorie Bakkerij 400 broden besteld hebben om mee te nemen naar de frontregio. Eind van de middag komen we aan